. . . . . سکوت لحظه ها . . . . .

چه دعایی کنمت بهتر از این :

   خنده ات از ته دل

        گریه ات از سرشوق

         روزگارت همه شاد

          سفره ات رنگارنگ

           و تنی سالم و شاد

                     که بخندی همه عمر . . . . .

                دوستای خوبم عید همگی مبارک

سپاس همیشگی برای او که هرگاه گریستم دستان

لطیفش دست مادرم شد

و اشکهایم را پاک کرد.

هر وقت غمی داشتم ،سنگ صبورم بود ،

رازهایم را شنید و به هیچکس نگفت.

هرگاه پناهی خواستم برای دوری از ناامینی های دنیا

آغوشش برایم باز بود

و امنیت محض بود برای لحظه های بی کسی ام.

دوستش دارم به خاطر همه آنچه که چون صلاحم نبود به

من نداد.

  

لاینل واترمن داستان آهنگری را می‌گوید که پس از گذراندن جوانی پرشر و شور، تصمیم

گرفت روحش را وقف خدا کند.

سال‌ها با علاقه کار کرد، به دیگران نیکی کرد، اما با تمام پرهیزگاری، در زندگی‌اش چیزی

درست به نظر نمی‌آمد. حتی مشکلاتش مدام بیش‌تر می‌شد.

الهي به زيبايي سادگي
 

به والايي اوج افتادگي
 

رهايم مکن جز به بند غمت

اسيرم مکن جز به آزادگي

           دوستت داشتم, یادت هست ؟

          گفتم دوستت دارم و تو گفتی که کوچکی برای دوست داشتن ..

                                            رفتم تا بزرگ شوم ..

         اما آنقدر بزرگ شدم که یادم رفت دوستت داشتم